Перейти до вмісту

ефірити

Перевірена версія
Матеріал з Вікісловника

Українська

[ред.]

Морфосинтаксичні ознаки

[ред.]
  теп. ч. мин. ч. майб. ч. наказ.
Я ефі́рю ефі́рив
ефі́рила
{{{3}}}итиму  —
Ти ефі́риш ефі́рив
ефі́рила
ефі́ритимеш ефі́рй
Він
Вона
Воно
ефі́рить ефі́рив
ефі́рила
ефі́рило
ефі́ритиме  —
Ми ефі́рим ( -їмо) ефі́рили ефі́ритимем(о) ефі́рймо
Ви ефі́рите ефі́рили ефі́рйте
Вони ефі́ряять ефі́рили ефі́ритимуть  —
Дієприкм. теп. ч.
Дієприкм. мин. ч.
Дієприсл. теп. ч. [[{{{3}}}ячи]]
Дієприсл. мин. ч. ефі́ривши
Безособова форма

ефірити (не зазначено розбиття на склади)

Дієслово, недоконаний вид, перехідне, тип дієвідміни за класификацією А. Залізняка — 4a. II дієвідміна

Корінь: -ефір-; суфікс: ; дієслівне закінчення: -ти.

Вимова

[ред.]

Семантичні властивості

[ред.]

Значення

[ред.]
  1. вести ефір, виходити в ефір. [≈ 1][≠ 1][▲ 1][▼ 1] ◆ Немає прикладів слововжитку (див. рекомендації).
Синоніми
  1. ?
Антоніми
  1. ?
Гіпероніми
  1. ?
Гіпоніми
  1. ?

Усталені та термінологічні словосполучення, фразеологізми

[ред.]

Колокації

[ред.]

Прислів'я та приказки

[ред.]

Споріднені слова

[ред.]
Найтісніша спорідненість

Етимологія

[ред.]

Від ??

Переклад

[ред.]
Список перекладів
  1. Російська|]] (ru)

Джерела

[ред.]